Βιβλιογραφικές παραπομπές και παραθέματα

Οι βιβλιογραφικές παραπομπές συντάσσονται σύμφωνα με το APA. Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελούν οι εργασίες και οι διατριβές που εκπονούνται σε αντικείμενα της Ιστορίας, οι οποίες και ακολουθούν τις παραδεκτές επιστημονικές προδιαγραφές, όπως αυτές παρουσιάζονται στο:

Πολίτης, Α. (2002). Υποσημειώσεις και παραπομπές. Ηράκλειο: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Οι βιβλιογραφικές παραπομπές μέσα στο κείμενο παρατίθενται με το επίθετο του συγγραφέα (ή των συγγραφέων) και το έτος της αναφοράς. Για την περίπτωση παρενθετικών παραπομπών  σε περισσότερα από ένα κείμενα ακολουθείται αλφαβητική σειρά. Με τον τρόπο αυτό υποδεικνύονται  οι πηγές που αναφέρονται αλφαβητικά στη βιβλιογραφία. Κάθε παραπομπή που αναφέρεται στο κείμενο πρέπει να εμφανίζεται στη βιβλιογραφία, και για κάθε αναφορά στη βιβλιογραφία πρέπει να υπάρχει η αντίστοιχη παραπομπή της στο κείμενο. Έτσι, πρέπει πάντα να ελέγχεται ότι κάθε βιβλιογραφική αναφορά εμφανίζεται και στο κείμενο και στη βιβλιογραφία με την ίδια ορθογραφία στο όνομα ή στα ονόματα του συγγραφέα ή συγγραφέων και το έτος.

Παραδείγματα παραπομπών μέσα στο κείμενο:

  1. Έργο ενός συγγραφέα
  • Ο Μπάγκαβος (2014) κατέδειξε ότι …
  • Τα αποτελέσματα για τη γονιμότητα υποδεικνύουν ότι […] και επιβεβαιώνουν προηγούμενα αποτελέσματα σχετικά με τη γήρανση του πληθυσμού της Ελλάδας (Μπάγκαβος, 2014).
  1. Έργα ενός συγγραφέα δημοσιευμένα το ίδιο έτος
  • Ο Μπάγκαβος (2014α και 2014β) κατέδειξε ότι …
  1. Έργο δύο συγγραφέων
  • Οι Μπάγκαβος και Συμεωνάκη (2009) προτείνουν …
  • Τα αποτελέσματα για τη γονιμότητα υποδεικνύουν ότι […] και επιβεβαιώνουν προηγούμενα αποτελέσματα σχετικά με τη γήρανση του πληθυσμού τις Ελλάδας (Μπάγκαβος & Συμεωνάκη, 2009).
  1. Έργο περισσοτέρων συγγραφέων
  • Οι Μπάγκαβος, Συμεωνάκη και Παπαδοπούλου (2010) προτείνουν … [επόμενη αναφορά στο κείμενο: Μπάγκαβος κ.ά. (2010)].
  • Τα αποτελέσματα για τη γονιμότητα υποδεικνύουν ότι […] και επιβεβαιώνουν προηγούμενα αποτελέσματα σχετικά με τη γήρανση του πληθυσμού τις Ελλάδας (Μπάγκαβος, Συμεωνάκη & Παπαδοπούλου, 2010). Όμως, όπως επισημαίνεται … [επόμενη αναφορά στο κείμενο] … (Μπάγκαβος κ.ά.,  2010).
  1. Παρενθετικές αναφορές σε περισσότερα από ένα έργα συντάσσονται αλφαβητικά, όπως εμφανίζονται στη βιβλιογραφία.
  • Τα αποτελέσματα για τη γονιμότητα υποδεικνύουν ότι […] και επιβεβαιώνουν προηγούμενα αποτελέσματα σχετικά με τη γήρανση του πληθυσμού τις Ελλάδας (Μπάγκαβος, 2014˙ Μπάγκαβος & Συμεωνάκη, 2009. Μπάγκαβος, Συμεωνάκη & Παπαδοπούλου,  2010).

Στον Πίνακα 3 παρουσιάζονται οι κανόνες για τη σύνταξη των παραπομπών.

Πίνακας 3. Κανόνες για τη σύνταξη των παραπομπών
Τύπος παραπομπής Πρώτη αναφορά στο κείμενο Επόμενες αναφορές στο κείμενο Παρενθετικές αναφορές, πρώτη αναφορά στο κείμενο Παρενθετικές αναφορές, επόμενες αναφορές στο κείμενο
Ένα έργο από έναν συγγραφέα Μπάγκαβος (2014) Μπάγκαβος (2014) (Μπάγκαβος, 2014) (Μπάγκαβος, 2014)
 
Ένα έργο από δύο συγγραφείς Μπάγκαβος και Συμεωνάκη (2013) Μπάγκαβος και Συμεωνάκη (2013) (Μπάγκαβος & Συμεωνάκη, 2013) (Μπάγκαβος & Συμεωνάκη, 2013)
 
Ένα έργο από τρεις ή περισσότερους συγγραφείς Μπάγκαβος, Συμεωνάκη και Παπαδοπούλου (2012) Μπάγκαβος κ.ά., (2012) (Μπάγκαβος, Συμεωνάκη & Παπαδοπούλου, 2012) (Μπάγκαβος κ.ά., 2012)
 
Μεταφρασμένο έργο Bell (2005/2007) Bell (2005/2007) (Bell, 2005/2007) (Bell, 2005/2007)
 
Κείμενα οργανισμών κ.λπ. Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ, 2011) ΕΛΣΤΑΤ (2011) (Ελληνική Στατιστική Αρχή [ΕΛΣΤΑΤ], 2011) (ΕΛΣΤΑΤ, 2011)
Σημείωση: Όταν πρόκειται για μεταφρασμένο έργο προηγείται το έτος έκδοσης του πρωτότυπου έργου και ακολουθεί αυτό της μετάφρασης. Στις ξενόγλωσσες παραπομπές χρησιμοποιείται ο ίδιος τύπος, αλλά αντί για κ.ά. γράφουμε et al.

Για την παραπομπή στο κείμενο σε αποτελέσματα που παρουσιάζονται σε πίνακα, γράφημα, διάγραμμα ή παράρτημα πρέπει να χρησιμοποιείται στο τέλος του σχολίου η ένδειξη (Πίνακας 1) ή (Γράφημα 1) ή (Διάγραμμα 2) ή (όταν πρόκειται για πίνακα σε Παράρτημα, Πίνακας Α1, Α2 κ.ο.κ).

Οι ίδιοι κανόνες ακολουθούνται και για τα παραθέματα. Όταν αυτά δεν ξεπερνούν τις 40 λέξεις εντάσσονται κανονικά στη ροή του κειμένου (μέσα σε εισαγωγικά), ενώ όταν ξεπερνούν τις 40 λέξεις μπαίνουν σε διακριτές παραγράφους (χωρίς εισαγωγικά). Και στις δύο περιπτώσεις γίνεται αναφορά σε αριθμό σελίδας ή σελίδων, όπως για παράδειγμα:

  1. Παραθέματα στη ροή του κειμένου (όταν δεν ξεπερνούν τις 40 λέξεις)

Ο Μπάγκαβος (2010), ερμηνεύοντας αυτά τα αποτελέσματα πρότεινε ότι «υποδεικνύουν … γονιμότητα» (σ. 12), εύρημα το οποίο συνιστά συμβολή στην υπάρχουσα βιβλιογραφία για την Ελλάδα.

ή

Η ερμηνεία αυτών των αποτελεσμάτων υποδεικνύει ότι «η γονιμότητα … στην Ελλάδα» (Μπάγκαβος, 2010, σ. 12).

  1. Παραθέματα σε διακριτές παραγράφους (όταν ξεπερνούν τις 40 λέξεις)

Για το παράθεμα δεν απαιτούνται εισαγωγικά, χρησιμοποιείται πλήρης στοίχιση, μέγεθος γράμματος 11 στιγμές, μονό διάστιχο και 1 cm για τις  εσοχές αριστερά και δεξιά:

Στις περιπτώσεις αυτές, οι συμμετέχοντες υπέδειξαν ότι … ενώ η έρευνα έχει  καταδείξει ότι για τη γονιμότητα … Η ερμηνεία … αποτελέσματα  Η ερμηνεία … αποτελέσματα … γονιμότητα … Η ερμηνεία … αποτελέσματα … γονιμότητα … Τα αποτελέσματα … για τη γονιμότητα … Η ερμηνεία … αποτελέσματα … γονιμότητα (Μπάγκαβος, 2010, σ. 11-12)